De Nederlandse kunstenaar René van der Bruggen, Oss, 1951, studeerde aan de Academie voor Visueel Art Education  in Tilburg 
en de Kunstacademie in Kampen. Hoewel hij afgestudeerde als beeldhouwer bleef tekenen een belangrijke discipline. 
Zijn tekeningen zijn altijd autonoom geweest, en als zodanig werden ze een onafhankelijk en onmisbaar onderdeel van zijn werk. 
Door de jaren heen is het uitgegroeid tot de enige discipline waar hij in werkt
.
Van der Bruggen was ook meerdere jaren actief als architectonisch ontwerper. Gedurende die tijd speelde tekenen een bijzonder 
ondersteunende rol bij het visualiseren van zijn ideeën. Toen tekenen opnieuw een dominante rol begon te spelen in zijn leven, 
ontwikkelde René een zeer persoonlijke en authentieke stijl in een korte tijd. Zijn techniek, gebruik van materialen en formaten 
zijn nogal ongebruikelijk. Meer specifiek gebruikt hij oliestick, oliepastel en kleuren op een heel bijzondere manier, gebaseerd 
op de Sgraffito-techniek die door kinderen wordt gebruikt. De tekeningen van Van der Bruggen tonen elke beslissing die hij van het 
begin tot het einde van het tekenproces heeft genomen.

Elk werk heeft een definitief karakter en is een wereld op zich. Een wereld met zijn eigen geheim. Het is het resultaat van een 
intensief proces van construeren en wegkrassen. Meer dan de definitieve vorm is het onderwerp van het werk het proces zelf. 
Het concept van elke tekening manifesteert zich naarmate de tekening evolueert. Elk werk is een wereld op zichzelf; met zijn eigen 
geheimen, het is intuïtief en is het eens met zijn eigen logica. Een tekening is het antwoord op een vraag die het zichzelf stelde. 
Een antwoord dat alleen door tekenen wordt gevonden.